..แล้วจาอ่านทาม...'s profile....Art Of Life...^_^..PhotosBlogListsGuestbook Tools Help
Thanks for visiting!

Comments (7)

Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


Don't have a Windows Live ID? Sign up

-- Kawaii --wrote:
"แง่คิดจากผีเลื้อ"
 
..ชายคนหนึ่งพบรังไหมของตัวอ่อนผีเสื้อ
..เขาเฝ้าจับตาความคืบหน้ามาตลอด
..กระทั่งได้เห็นรอยปริขนาดเล็กปรากฏอยู่ที่ผิวภายนอก

..ชายคนนั้นจึงนั่งลงและเฝ้าจับตามองความคลื่อนไหว
..ของตัวอ่อนผีเสื้ออยู่นานหลายชั่วโมง
..เขาเห็นมันพยายามดิ้นรนจะพ้นจากช่องเล็กๆของรังไหมให้ได้
..แต่เมื่อไม่สำเร็จ เจ้าตัวน้อยก็หยุดการเคลื่อนไหว
..เหมือนจะยอมรับว่า ไม่อาจฝืนทำอะไรไปมากกว่านั้น

..เมื่อตัดสินใจได้ว่าจะช่วยตัวอ่อนแล้ว..
..ชายคนนั้นจึงหยิบกรรไกรขึ้นมาตัดเปิดช่องรังไหม
..จนกว้างพอที่ตัวอ่อนจะสามารถออกมาได้อย่างง่ายดาย
..ตัวอ่อนผีเสื้อน้อยจึงออกมาเผชิญโลกทั้งสภาพร่างกายบวมกลม
..ตรงข้ามกับปีกที่มีขนาดเล็กนิดเดียว !

..แต่เขาก็เฝ้าจับตามองตัวอ่อนนั้นต่อไป
..ด้วยความหวังว่า อีกไม่ช้า ปีกของมันจะขยายใหญ่ขึ้น
..และแข็งแรงพอจะพยุงร่างกายมันได้เมื่อถึงเวลาอันควร

..แต่เมื่อเวลาผ่านไป กลับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง !
..ผีเสื้อน้อยต้องเดิน และคลานไปมาทั้งชีวิต
..ด้วยสภาพร่างกายบวมกลม และ ปีกแห้งเล็กที่ไม่มีโอกาสจะบินได้
..ภายใต้การดูแลอย่างอ่อนโยนของชายผู้หวังดี

..สิ่งที่ชายคนนี้ไม่เคยเข้าใจก็คือ ธรรมชาติได้กำหนดมาแล้วว่า
..ตัวอ่อนจะออกไปเผชิญโลกได้ ก็ต่อเมื่อของเหลวในร่างกายลดน้อยลง
..จนลำตัวมีขนาดสมดุลกับปีกเท่านั้น
..จึงจะสามารถลอดออกจากช่องว่างขนาดเล็กของรังไหมได้สำเร็จ
..และถ้าตัวอ่อนได้ผ่านการดิ้นรนจนถึงเวลานั้น
..มันจึงจะเติบโตเป็นผีเสื้อที่พร้อมโบกบินจากรังได้อย่างอิสระโดยแท้

..การมีชีวิตอยู่โดยไม่ต้องผ่านอุปสรรคใด ๆ เลย
..จึงมีแต่จะทำให้เราพิการและไม่แข็งแรง
..การดิ้นรนฝ่าฟันอุปสรรคต่างหาก ที่เป็นหัวใจสำคัญของการดำเนินชีวิต
..ซึ่งจะช่วยให้เรายืนหยัดอยู่ได้อย่างแข็งแกร่ง
..เพราะอย่างนั้นภูมิใจกับการดิ้นรนในวันนี้เถอะ....
..ถ้าคุณหวังจะไปให้ถึงวันดีๆ ของชีวิตที่สามารถโบยบินได้อย่างเสรี...
 
สายรุ้ง อ่า..สู้ๆ น๊า ไงก็เปนกำลังใจให้เสมอ ยิ้มแฉ่ง ... อ่ะ กุหลาบแดง
May 30
55+++
 
เข้ามาทักละนะ
 
แล้วจะเข้ามาบ่อย ๆ ละกัน
 
คิดถึงนะเพื่อน
May 9
....^_^...เมื่อวานก่อนคอมเจ๊ง..ต้องล้างใหม่ทั้งระบบ   ยังหาแพะไม่ได้คับ!!!
 
....งั้น....
 
             .....โทษว่าคอมห่วยไปก่อนล่ะกัน  อิอิ       ....คนไทยชอบหาแพะคับ  ...หุหุ..  Sarcastic
Apr. 30
Wilasineewrote:
สวัสดีคะ
 
^^"
Apr. 26
หวัดดีจ้า  อิอิ พี่สาวนายแวะมาเยี่ยมเยียนให้แล้วนะ
ไงก็ดูแลตัวเองด้วย
อย่ามัวแต่อ่านการ์ตูนเพลิน
แง้ๆๆๆเดี๋ยวพี่อิจฉา  อากอ่านมั่งอ่ะ
แต่ช่วงนี้งานเยอะมากๆเลย
 
 
ไปและ ว่างๆจะแวะมาทักทายใหม่
Apr. 25